HISTORIA TEATRU DRAMATYCZNEGO w PŁOCKU

Historia Teatru w Płocku rozpoczyna się w 1812 r., kiedy to dzięki staraniom ówczesnego prefekta departamentu płockiego Rajmunda Rembielińskiego adaptowano na teatr zrujnowany kościół Świętej Trójcy. I tak od 20 sierpnia 1812 r. Płock,  jako jedno z pierwszych miast w Polsce, posiadał swój teatr. Gościł w nim m.in. Wojciech Bogusławski z Teatrem Narodowym; grali tacy aktorzy, jak: Ludwik Solski, Wincenty Rapacki, Mira Zimińska i Gabriela Zapolska.

1812 – 1940

Z inicjatywy prefekta departamentu płockiego Rajmunda Rembielińskiego 20 sierpnia 1812 roku rozpoczął działalność Teatr Miejski, przebudowany według planów Aleksandra Groffego ze zrujnowanego kościoła Świętej Trójcy. W 1822 roku Teatr otrzymał nowy fronton według planów Ludwika Mahna. W 1940 roku hitlerowscy okupanci zburzyli Teatr.

 

1975

Dzięki staraniom Płockiego Towarzystwa Przyjaciół Teatru Płocka Scena wznowiła działalność w zbudowanym dla Petrochemii przez PBP Petrobudowa Płock Domu Kultury według projektu Tadeusza Zielińskiego i Stefana Putowskiego. Pierwszym dyrektorem został Jan Skotnicki, rodzicami chrzestnymi dwoje wybitnych aktorów Ryszarda Hanin i Tadeusz Łomnicki.
W 1980 roku Teatrowi nadano imię Jerzego Szaniawskiego. 

 

2006-2007

Z inicjatywy Marszałka Adama Struzika ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego dokonano przebudowy i modernizacji Teatru według projektu architektów Jakuba Wujka i Adama Nawrota. Generalnym wykonawcą była płocka firma Vectra S.A., technologię sceny zrealizowała firma OTO z Warszawy, nadzór inwestorski prowadziła firma Budoplan Płock.