Jerzy Szaniawski

Dwa Teatry

Reżyseria: Marek Mokrowiecki

Scenografia: Aleksandra Szempruch

Muzyka: Krzysztof Misiak

Instalacja wideo: Agata Wałachowska

Projekt plakatu: Piotr Garlicki

Asystent reżysera: Szymon Kołodziejczyk

Międzynarodowy Dzień Teatru

Premiera: 7 kwietnia 2019
6 (350) premiera sezonu 2018/2019

Duża Scena

Czas trwania spektaklu: 120 minut

Spektakl bierze udział w V edycji Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”.

Recenzja komisji konkursowej


 

Dwa teatry, dwóch dyrektorów, dwie wizje świata i teatru.

Dyrektor pierwszy jest dojrzałym mężczyzną. Prowadzi Teatr Małego Zwierciadła. W jego teatrze wszystko jest realistyczne. Jeśli na scenie pojawia się kawa, na widowni pachnie kawą. Każda wystawiana przez niego sztuka przedstawia zamkniętą historię, nie ma w nich miejsca na wątpliwości. Ale dyrektor interesuje się snami. Czyżby realizm mu nie wystarczał?

Dyrektor Teatru Snów jest młody. W jego teatrze historie mają swój dalszy ciąg, bohaterowie mają wątpliwości i nic nie jest oczywiste. W jego teatrze bohaterowie z Teatru Małego Zwierciadła dalej grają swoje role.

Który teatr będziemy chcieli oglądać? I czy któryś w ogóle ma sens?

Z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru i premiery Dwóch teatrów zapraszamy młodzież do udziału w konkursie literackim. Regulamin konkursu.

Obsada:

Dyrektor Teatru Małe Zwierciadło - Krzysztof Bień

Dyrektor Teatru Snów – Mariusz Pogonowski

Lizelotta – Sylwia Krawiec

Laura – Barbara Misiun

Woźny – Marek Walczak

Chłopiec – Szymon Kołodziejczyk

Autor – Szymon Cempura

Montek – Bogumił Karbowski

Matka – Hanna Zientara-Mokrowiecka

Pani – Magdalena Tomaszewska

Leśniczy – Łukasz Mąka

Żona – Julia Chętkowska

Andrzej – Piotr Bała

Anna – Dorota Cempura

Ojciec – Henryk Jóźwiak

Kapitan – Adam Gradowski

Kobiety: Magdalena Bogdan, Katarzyna Wieczorek, Ewa Pietrzak (gościnnie)

Lekarz – Krzysztof Popczuk

Dyrektor - Marek Mokrowiecki

Zespół techniczny: Małgorzata Jędrzejewska/Jadwiga Foryszewska, Ewa Jóźwiak/Magdalena Werner, Agnieszka Strzeszewska, Aurelia Greń, Mariusz Bednarski, Cezary Jaworski, Kamil Kernke, Piotr Muszyński, Roman Nowakowski, Krzysztof Popczuk.

Inspicjentka: Diana Mąka
Suflerka: Aurelia Greń

Opinie

„Premiera „Dwóch teatrów”, sztuki patrona płockiego teatru – Jerzego Szaniawskiego, to nie tylko sukces artystyczny, wnikliwe studium kondycji człowieka, ale i swoisty artystyczny testament obecnego dyrektora. Warto go poznać, bo jest w nim zapisane coś dla każdego z nas.
(…)
„Dwa teatry” to praktycznie historia każdego z nas. Wszyscy przecież żyjemy niejako w dwóch światach. Jeden – nazwijmy go w uproszczeniu rzeczywistym – to wszystko to, co nas otacza, czym żyjemy i co zajmuje nas na co dzień. Dokonujemy jakiś wyborów, na coś „stawiamy” itd. Jest też jednak świat inny, ten, który jest już tylko „nasz”. To w nim dochodzi do głosu sumienie, moralność, słynny herbertowski „głos wewnętrzny”. To w nim tyczymy największe walki – często z samym sobą.”

Jakub Moryc, Dwa teatry – jedno życie, Petronews, 12 kwietnia 2019

„Marek Mokrowiecki (…) zapowiadał, że zrobi sztukę o teatrze. Ale trochę oszukiwał... zrobił bowiem sztukę o ludzkiej duszy. O uczuciach. I o bohaterach, którzy nam o ich istnieniu przypominają.

(…)
„Dwa teatry” ostatni raz wystawiano w Polsce ponad 30 lat temu! W głębi duszy jednak trochę się bałam – czy to nie będzie zbyt przestarzałe? Co współczesnemu widzowi może powiedzieć tekst oniryczny, powstały zaraz po wojnie, który wyszedł spod pióra autora ganionego często za poetyzowanie, oderwanie od rzeczywistości, bujanie w obłokach autora? W dodatku autotematyczny, bo mówiący o teatrze?

Po niedzielnej premierze strach minął jak ręką odjął. Powiem wprost (nie w stylu Szaniawskiego) – każdemu, z ręką na sercu, polecam to przedstawienie. Jest po prostu piękne, wzruszające i mądre.

Milena Orłowska, Chwała bohaterom. Ale nie takim oczywistym, Gazeta Wyborcza, 8 kwietnia 2019

"Dwa teatry" Jerzego Szaniawskiego w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku mają tę podstawową zaletę, że spektakl przypomina jeden z najbardziej niezwykłych i przejmujących utworów w dziejach polskiej dramaturgii. Sztuka ta, niegdyś grana w każdym teatrze, dziś znikła zupełnie z repertuaru. Co więcej - jej główne odniesienia, czyli teatr Osterwy kontra teatr Schillera - również znikły ze świadomości widzów. Dramat jednak pokazuje swoją aktualność w inny sposób - opowiada o walce dwóch estetyk teatralnych, dwóch stylów, które ze sobą walczą, a ten temat jest aktualny zawsze, i nie tylko w teatrze - dwie przeciwstawne, ścierające się ze sobą tendencje estetyczne to przecież stały element funkcjonowania kultury.

Jagoda Hernik Spalińska, Chwała bohaterom teatru, recenzja członkini Komisji Artystycznej V Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej "Klasyka Żywa".

Fotografie: Waldemar Lawendowski

GALERIA ZDJĘĆ