Pochodzi z Oławy pod Wrocławiem, jest absolwentką Studium Aktorskiego im. A. Sewruka przy Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie, skończyła też Lart Studio w Krakowie. W Teatrze Jaracza w Olszynie zagrała w Czerwonych Nosach w reż. Janusza Kijowskiego, Męczennikach w reż. Joanny Fertacz, Straconych Zachodach Miłości w reż. Iwo Vedrala i w Przystanku Życie w reż. Jerzego Satanowskiego. Jewst laureatką stypendium prezydenta miasta Olsztyna dla osób zajmujących się twórczością artystyczną 2017. Związana z Mazowieckim Stowarzyszeniem Pracy dla Niepełnosprawnych De Facto, dla którego pisze i nagrywa audiodeskrypcje do zagranicznych i polskich filmów. Studiuje filologię angielską.

Julia Chętkowska o sobie

Przygodę z amatorskim teatrzykiem rozpoczęłam w szkole podstawowej debiutując rolą Myszy Drugiej w Dziadku do Orzechów. Po zmierzeniu się z postacią Ogrodnika w Tajemniczym Ogrodzie, już jako gimnazjalistka, dołączyłam do grupy teatralnej pod skrzydłami śp. Tadeusza Szymków – wspaniałego aktora wrocławskiego Teatru Polskiego, mentora i przyjaciela, który swoimi szeroko otwartymi ramionami mógłby objąć cały świat. Razem z Tadeuszem zrobiliśmy spektakl Pływanie Synchroniczne Davida Drabka. Była to wspaniała przygoda zwieńczona kilkoma pokazami w rodzinnej Oławie i wyjazdem na festiwal teatralny do Czech. Życie Tadeusza wywarło duży wpływ na moją osobowość, tym boleśniejsza była jego śmierć w wyniku choroby w 2009 roku. Po tym wydarzeniu, mimo nowych instruktorów i przedsięwzięć, grupa zaczęła się rozpadać aż w końcu odeszła w zapomnienie.

Liceum było pięknym czasem, skupionym głównie wokół aktorstwa, jako że dostałam się do jednej z dwóch we Wrocławiu klas o profilu teatralnymi. Ludzie o podobnych zainteresowaniach, podobnym myśleniu. Moim drugim ulubionym miejscem po szkolnej auli z teatralną scenką był Teatr Polski we Wrocławiu, na którego spektaklach bywałam regularnie. W tamtym czasie TPl był uważany za jeden z najlepszych teatrów w Polsce, czerpiącym z ,,Zachodu”, wykraczającym poza szablony. W pierwszym roku spróbowałam swoich sił po drugiej stronie sceny mierząc się z czeskim dramatem Powodzie wystawionym na Festiwalu Kultury Młodych ,,Przekręt”, którego moje liceum jest i było gospodarzem. Ta reżyserska zabawa zaowocowała wyróżnieniem dla jednego z aktorów przedstawienia – Piotra Jamnego. Rok później na tym samym Festiwalu dostałam nagrodę dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej za rolę Widma Aleksandry Nibek w Małym Dworku Witkacego. Był też Skrzypek na Dachu i Dalej, dalej siostry wiedźmy na podstawie Makbeta – ruchowy, autorski spektakl moich kolegów z klasy, z którym zostaliśmy zaproszeni na Międzynarodowy Festiwal Teatrów Awangardowych PESTKA do Jeleniej Góry.

W międzyczasie wzięłam udział w letnim projekcie Teatru Polskiego we Wrocławiu, w ramach którego powstał spektakl reżyserowany przez Mariusza Kiljana (Un)Born In PRL. Była to moja pierwsza przygoda na deskach prawdziwego teatru.

Nauka w Larcie w Krakowie była czasem wzmożonej pracy, która zaowocowała przyjęciem mnie w poczet studentów Studium Aktorskiego Sewruka. Prócz wymienionych wcześniej spektakli, w Jaraczu wzięłam też udział w kilku czytaniach performatywnych i rapsodycznych. Na IV roku zrealizowaliśmy krótkometrażowy film na podst. Obróbki M. Crimpa w reż. Janusza Kijowskiego.

Będąc na III roku podjęłam się dodatkowych studiów na Uniwersytecie Warmińsko – Mazurskim na kierunku filologia angielska, które to studia będę próbowała skończyć w Płocku, w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej.

 

Fot. Waldemar Lawendowski

GALERIA ZDJĘĆ